Toos Lenderink

In het najaar van 2021 begon Anita Wentink met de aanleg van een walnotenboomgaard aan de Lankerseweg, tussen Halle en de Nijman. Nu haar kinderen ouder worden, zocht ze een  project met diepgang en toekomst en vooral: buiten.

Met hulp van haar vader werd de aankoop van vijf hectare grond mogelijk. Grond behoudt zijn waarde, dus de boomgaard is niet alleen een passieproject, maar ook een investering. Vijfentwintig jaar geleden tijdens een verblijf in Nieuw-Zeeland raakte ze onder de indruk van de kiwiteelt daar. Dat leek haar ook wel wat, maar het Nederlandse klimaat is minder geschikt voor kiwi’s. De grote walnotenboom bij haar ouders in Gendringen bracht haar uiteindelijk op het idee voor een walnotengaard.

De teelt van walnoten is nog relatief onbekend terrein. Anita moest veel zelf ontdekken. “Google was mijn grote vriend”, vertelt ze. Ze houdt alles nauwkeurig bij in Excel-bestanden en pioniert er lustig op los. Als echte boerendochter staat ze met beide benen op de grond en doet ze er alles aan om de bomen in optimale conditie te houden. De bodem werd verrijkt met kalk, diep gewoeld en de sloten rondom worden goed onderhouden.

Er is een kruidenrijke akkerrand ingezaaid en er liggen verspreid takkenbosjes voor de biodiversiteit en belangrijk voor de fauna. Dit biedt nestgelegenheid voor allerlei dieren, waardoor er een mooi en gevarieerd landschap ontstaat. “Ik ben niet alleen op de wereld voor mijn eigen dingen”, zegt Anita. Elke keer opnieuw geniet ze van de fietstocht vanuit haar woonplaats Zelhem naar de boomgaard.

Met meer dan vijf hectare grond is Anita officieel ondernemer en krijgt ze te maken met allerlei regelgeving, bijvoorbeeld rondom mestgebruik. Ook voor de verkoop van noten gelden strikte eisen. Daarom richt ze zich voorlopig op de verkoop van hele walnoten. Mogelijke verwerking (maken van walnootolie of likeur), laat ze nog aan anderen over. Ze heeft haar handen al vol aan haar gezin en deze 300 bomen van 25 verschillende rassen.

Vorig jaar zijn in mei de kleine nootjes verwijderd, zodat de energie naar de groei van de bomen kon gaan. In 2026 gaat er echt geoogst worden, al zal de opbrengst nog beperkt zijn. Daarna worden de noten gewassen. In sommige landen worden ze zelfs gebleekt voor een mooier uiterlijk. Daarna gaan ze direct de droogmachine in. Anita heeft een kleine droger aangeschaft om ervaring mee op te doen.

Vervolgens worden de noten gekalibreerd: gesorteerd op grootte voor het kraakproces. Elk ras kraakt anders. Ook is er verschil in smaak, grootte, oliegehalte en de manier waarop de noot in de dop ligt. Na het sorteren worden de noten afgewogen, in netten gehangen en opgeslagen bij maximaal 15 graden om schimmelvorming te voorkomen. Klaar voor de verkoop!

Al met al is dit een traject van de lange adem. De kinderen gaan vaak mee naar het Notenbos, waar een pipowagen staat die ook dienstdoet als vakantiehuisje. Daar hebben ze een goede buur aan Johan. Als echte naober geniet hij van de gezelligheid en de reuring die het Notenbos met zich meebrengt.

Voor meer informatie kijk op www.indenotendop.nl.

Walnoten bevatten veel gezonde onverzadigde vetten, plantaardige eiwitten, vitamines en mineralen